Witamy na stronie historycznej
Zapraszamy do korzystania
domowa

POSTACIE HISTORYCZNE

nowoŻYTNOŚĆ

POBIERZ PLIK


Ferdynand Magellan

(ur. 1480 r. n.e. - zm. 1521 r. n.e.

Ferdynand Magellan, słynny żeglarz portugalski w służbie hiszpańskiej. W młodości przebywał na dworze królewskim w Lizbonie. Jedna z najwybitniejszych postaci w dziejach żeglugi i odkryć geograficznych. Był organizatorem oraz dowódcą pierwszej wyprawy, która opłynęła Ziemię. Początkowo uczestniczył w portugalskich wyprawach do południowej Azji: w latach 1505–07 do Indii, 1509 do Malakki (Półwysep Malajski). W roku 1517 przeniósł się do Hiszpanii. W Sewilli przedstawił on królowi Karolowi I projekt zorganizowania wyprawy na Wyspy Korzenne, na co władca dość szybko przystał. Mając duże fundusze Magellan szybko skompletował statki, załogę oraz zapasy. Stanął na czele flotylli złożonej z 5 statków (karaki — czyli duże żaglowce: flagowa Trinidad oraz San Antonio, Victoria, Concepción i Santiago). W trakcie wyprawy dotarł do Patagonii (Ciesnina Magellana), Ziemi Ognistej, Oceanu Spokojnego oraz archipelagów Marianów i Filipin. Niestety dnia 26 IV 1521 na wyspie Mactan w potyczce z jej królem Magellan poległ , interweniując w sporze między krajowcami. Dzięki niemu praktycznie i ostatecznie dowiedziono kulistego kształtu Ziemi.

Elżbieta I

(ur. 1533 r. n.e. –zm. 1603 r. n.e.)

 Elżbieta I, ostatnia z dynastii Tudorów, córka Henryka VIII i Anny Boleyn (stracona przez męża pod pretekstem zdrady i uprawiania czarów), królowa Anglii i Irlandii (1558-1603) nazywana Królową-Dziewicą, nie miała łatwej drogi do tronu Anglii.Elżbietę uznano za niegodną królewskiej sukcesji, dzięki powiązaniom dynastycznym oraz poparciu społeczeństwa zdołała przejąć koronę. Sukcesy zawdzięczała gronu zaufanych doradców. Jej panowanie zakończyło okres prześladowań protestantów, uregulowała ponadto sprawy kościelne oraz podporządkowała Kościół państwu (Elżbieta przyjęła tytuł Najwyższego Naczelnika Kościoła Anglikańskiego). Początkowo popadła w konflikt z Francją (traktat pokojowy z 1564 roku-Anglia traci port w Calais) i Szkocją (pretensje Marii Stuart do tronu). W 1569 roku uwikłała się w ostry konflikt z Papieżem i została objęta przez Piusa V ekskomuniką. W odpowiedzi królowa pozbawiła katolików wszelkich praw politycznych. Prowadziła przez długi czas misterną grę dyplomatyczną z władcą Hiszpanii Filipem II, Francji Henrykiem II oraz arcyksięciem Karolem Habsburgiem. W 1588 roku pokonała Wielką Armadę (Flotę), kładąc tym samym kres dominacji hiszpańskiej na morzach.

Filip II Habsburg

(ur. 1556 r. .n.e.– zm. 1598 r. n.e.)

Filip II, pochodził w dynastii Habsburgów, jednej z najbardziej wpływowych dynastii Europy XVI wieku. Był synem cesarza Karola V i Izabeli Portugalskiej. Król Neapolu i Sycylii w latach 1554-1598, władca Niderlandów w latach 1555-1598, król Hiszpanii w latach 1556-1598 oraz Portugalii w latach 1580-1598. Czterokrotnie żonaty (Maria Manuela Portugalska, Maria I Tudor, Elżbieta De Valois i Anna Habsburg). Panował na obszarze południowej i zachodniej Europy. Stworzył pierwsze w dziejach mocarstwo o zasięgu globalnym, obejmowało ono dużą część Europy i wszystkie kolonie-Amerykę, wybrzeże Afryki i Indii oraz Filipiny (nazwa na cześć władcy). Także w sferze kulturalnej za jego czasów dla Hiszpanii nastał "złoty wiek". Filip rządzący w sposób absolutny przeniósł stolicę z Toledo do Madrytu i rozbudował aparat urzędniczy. Po sukcesach (bitwa pod Lepanto i zajęcie Portugalii) nadszedł kres sukcesów. Nie udało się opanowanie Francji, (pierwszy z Burbonów Henryk IV oparł się Lidze Katolickie), walka z reformacją (powstanie we Flandrii i straty terytorium). Zwieńczeniem pasma klęsk był pogrom Niezwyciężonej Armady, wysłanej przeciw Anglii a Hiszpania zwolna traciła swój blask. 

Jan III Sobieski

(ur. 1629 r. n.e. - zm. 1696 r. n.e.)

Jan III Sobieski, król Polski od 1674 roku, hetman i marszałek wielki koronny, prawnuk hetmana wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego, wybitny dowódca, słynny pogromca Tatarów i Turków, mąż pięknej Marysieńki, pisarz, bibliofil, erudyta i mecenas. W mlodości po podróży po krajach Europy Zachodniej i powrocie do ojczyzny walczył z Kozakami i Tatarami pod Zborowem w 1649 r. gdzie jako dowódca własnej chorągwi przeszedł swój chrzest bojowy. Przez natępne kilka lat młody Sobieski pozostawał w szeregach armii polskiej. Przez Turków bywał zwany Lwem Lechistanu, a przez chrześcijan Obrońcą Wiary (król został odznaczony tym tytułem przez papieża innocentego XI w 1684 roku).Brał udział w niezliczonych bitwach i potyczkach. Zwycięzca spod Podhajec, Bracławia, Kalnika, Niemirowa, Komarna, Chocimia, Lwowa, Żórawna, Trembowli, a nade wszystko spod Wiednia. Jego wielkie zwycięstwo nad wojskami wezyra Kara Mustafy w 1683 roku (przybył na prośbę cesarza Leopolda) przyczyniło się do zatrzymania pochodu muzułmańskiej Turcji na Europę. Był obdarzony doskonałym talentem militarnym oraz strategicznym.

Ludwik XVI

(ur. 1754 r. n.e. - zm. 1793 r. n.e.)

 Ludwik XVI z dynastii Burbonów, król Francji w latach 1774-1792, prawnuk polskiego króla Stanisława Leszczyńskiego. Ostatni władca monarchii absolutnej we Francji. Małoletni Ludwik stał się następcą tronu francuskiego w 1765 roku po śmierci swojego ojca Ludwika Ferdynanda. W tym okresie feudalna i średniowieczna ekonomicznie Francja borykała się z problemami gospodarczo-finansowymi, a narastająca bieda pozostawała w sprzeczności z ogromnymi wydatkami na dwór królewski w Wersalu. Młody władca nie radził sobie w trudnościami, próby reform polegające na ograniczeniu podatków i regulacji cen nie przyniosły spodziewanych efektów. Powodem niepopularności władzy monarszej był wystawny tryb życia i ogromne wydatki na utrzymanie dworu (do czego skutecznie przyczyniała się jego rozrzutna małżonka Maria Antonina). Deficyt spowodowany był też udziałem w 1777roku w wojnie o niepodległość kolonii amerykańskich (wysłanie armii i zakup broni). W 1789 roku przez użycie wojska przeciw prostestującym doprowadził do zamieszek. W wyniku rewolucji w Paryżu zdjęty z urzędu i uwięziony. Złapany podczas próby ucieczki a później zgilotynowany.

Jerzy Waszyngton

(ur. 1732 r. n.e. - zm. 1799 r. n.e.)

Jerzy Waszyngton, amerykański mąż stanu, pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych 1789- 1797 ( dwie kadencje, odmówił kandydowania po raz trzeci, co stało się precedensem), wybitny generał oraz uczestnik wojny siedmioletniej 1756-1762, w latach 1774- 1775 członek Kongresu Kontynentalnego; naczelny dowódca w wojnie amerykańskiej o niepodległość z lat 1775 – 1783, zakończonej podpisaniemukłady pokojowego w Paryżu. Odniósł on szereg błyskotliwych zwycięstw, m.in. pod Trenton (1776 rok), Princeton (1777 rok), Saratogą ( 1777) oraz pod Yorktown ( w 1781roku). W 1787 roku przewodniczył federacji konwencji konstytucyjnej. W polityce wewnętrznej przyczynił się między innymi do uporządkowania systemu podatkowego, pieniężnego, bankowego oraz spłaty długu narodowego, popierał federalistów, w polityce zagranicznej zdecydowany zwolennik neutralności USA i nie angażowania się w sprawy Europy. Na terenie USA nazywany „ojcem ojczyzny”. Na jego cześć powstał w 1790 roku Waszyngton,miasto które stało się stolicą w miejsce dotychczasowej Filadelfii (miejsce podpisania Deklaracji Niepodłegłości-dnia 4.VII.1776 roku).

Piotr I Wielki

(ur. 1672 r. n.e.- zm. 1725 r. n.e.)

Piotr I Wielki, imperator Rosji z dynastii Romanowów (panującej do 1917 roku). Na władcę wybrany po śmierci przyrodniego brata, bezdzietnego cara Fiodora III. Przejął pełnię władzy w 1689 roku na skutek zamachu stanu i uwięzienia swojej przyrodniej siostry, Zofii Alesiejewnej. W latach 1697-1698 odbył podróż po Europie, odwiedzając Niemcy, Holandię i Anglię. Po powrocie zaczął wprowadzać reformy mające na celu unowocześnienie Rosji: między innymi nakazał bojarom zgolić brody i nosić europejskie stroje. Utworzył też armię regularną, przebudował administrację państwową i umocnił absolutystyczny system władzy, z rosyjska- samodzierżawie. W 1697 roku wmieszał się w polską elekcję, wspierając wybór Augusta II Mocnego na króla Rzeczpospolitej . Zmienił też kalendarz i uprościł alfabet. Zwycięzca III wojny północnej (lata 1700-1721) toczonej ze Szwecją (w tym decydującej bitwy pod Połtawą w 1709 roku). Na mocy pokoju w Nystad, (1721 rok), zajął szeroki pas bałtyckiego wybrzeża, rozciągający się od Karelii aż po teren Inflant. To jeden z największych władców w historii Rosji. Rządząc despotycznie zamienił zacofany i osłabiony kraj w europejskie mocarstwo. Dbał o sprawy gospodarcze i handel.

Herman Cortez

(ur. 1466 r. n.e. - zm. 1511 r. n.e.)

Herman Cortes, hiszpański konkwistador ,urodził się w Medellin. Studiował prawo w Salamance lecz porzucił je dla służby wojskowej w roku 1504. W roku 1511 brał udział w ekspedycji Diego de Velasqueza na Kubę. W roku 1519 został dowódcą wyprawy z Kuby do Ameryki Środkowej. Po przybyciu na przylądek Jukatan, narzucił zwierzchnictwo Indianom. Nastepnie wyruszył wzdłuż Zatoki Meksykańskiej, gdzie założył obóz –powstało z niego dzisiejsze miasto Veracruz po czym kazał spalić wszystkie statki i wyruszył w kierunku centrum imperium Azteków. Pozyskał do swoich celów sojuszników z azteckiej arystokracji,wykorzystał międzyplemienne konflikty. Ruszył przeciwko Montezumie II (który w osobie Hiszpana widział boga Quetzalcoatla) i jego 100-tysięcznej armii. Pochodowi Hiszpanów w kierunku stolicy Tenochtitlan towarzyszyły gwałty i grabieże.  Władca nie walczył z Cortezem i przyjął go w swojej stolicy w 1519 roku. Hernando Cortez uwięził króla i przez pół roku więził go rządząc krajem Azteków w jego imieniu. Po powstaniu niewolników w II wyprawie opanował państwo Azteków (tworząc protektorat o nazwie Nowa Hiszpania ze stolicą Meksykiem).

 

kontakt z nami

Email: thanatos27@o2.pl